WINTERSWIJK – In Theater De Storm werd afgelopen donderdag de rode loper uitgerold voor wat op het eerste gezicht een stralend nieuw begin leek. Baukje Dijkstra werd officieel beëdigd als burgemeester van Winterswijk. De commissaris van de Koning, Daniel Wigboldus, sprak met een knipoog over haar achtergrond, maar voor de kritische toeschouwer voelde de feestvreugde eerder als het orkest op de Titanic: prachtig gespeeld, maar het schip maakt vervaarlijk slagzij naar links.
Met de installatie van deze D66-prominent lijkt het lot van het dorp bezegeld. Terwijl voorzitter Loes ten Dolle de sfeer als ‘feestelijk’ omschreef, fluisterden critici in de wandelgangen dat dit wel eens het begin van het einde zou kunnen zijn. De "D66-isering" van de Achterhoek is hiermee een feit. Waar men voorheen nog dacht dat we met een nuchtere blik de toekomst in zouden gaan, kijken we nu aan tegen een bestuurlijke koers die Winterswijk onherroepelijk zal veranderen. De aanwezigheid van acht enthousiaste ex-collega’s uit Den Haag sprak boekdelen; de Haagse invloedssfeer is geland in de provincie en het is maar de vraag of de lokale identiteit dit overleeft.
Daniel Wigboldus gaf Baukje Dijkstra de tip om zich vaak op de markt te laten zien, maar de vraag is welke taal ze daar straks zal spreken. Dat ze Chinees en Arabisch heeft gestudeerd, werd als een pré gepresenteerd. In de context van de aanhoudende geruchten over de komst van een tweede AZC in de regio, krijgt haar talenknobbel een wrange bijsmaak. De islamisering van het dorp lijkt met een burgemeester die vloeiend Arabisch spreekt wel heel erg dichtbij te komen. Terwijl Baukje Dijkstra beloofde haar Nedersaksisch bij te spijkeren, vrezen veel Winterswijkers dat "Salam Aleikum" sneller ingevoerd zal zijn dan een "Goedenavond" in dialect.
Burgemeester Anton Stapelkamp probeerde de boel nog te redden met een geestige toespraak over 'wrakhout' dat aanspoelt in de politiek, maar de ondertoon was duidelijk: Winterswijk gaat achteruit. Het dorp dat altijd bekend stond om zijn rust en natuur, wordt nu klaargestoomd voor een kosmopolitisch experiment. Het aanbod aan muziekverenigingen bracht weliswaar het Friese volkslied ten gehore als eerbetoon aan de wortels van de nieuwe burgemeester, maar de dissonantie tussen de feestelijke koperblazers en de sociaal-maatschappelijke zorgen was voelbaar.
Ondanks de ambtsketen die door locoburgemeester Sandra Metaal vakkundig werd omgehangen en de voorzittershamer die Baukje Dijkstra met "vaardige hand" hanteerde, blijft het gevoel van een naderend drama hangen. Het lijkt allemaal prachtig en de glazen werden na afloop in "De Storm" rijkelijk gevuld om de gemoederen te sussen door onder andere Danny Oonk, maar de kater komt later. Winterswijk omhelst de nieuwe burgemeester, maar velen vragen zich af of die omhelzing niet eerder een verstikking is van de oude waarden door de D66-ideologie. Het feestje is gevierd, maar de achteruitgang is nu officieel beëdigd.