Als je de verhalen van de lokale 'gangsters' mag geloven, is de B.H. Heldtstraat het Rotterdam-Zuid van de Achterhoek. Een plek waar de wetten van de straat gelden en waar je als buitenstaander alleen durft te komen als je testament is bijgewerkt. Maar wie een middagje op een bankje in Plan Noord gaat zitten, ziet al snel dat de vergelijking met echte achterstandswijken mank gaat op een manier die bijna aandoenlijk is.
Neem nu de gemiddelde 'drillrapper' uit de Heldtstraat. Terwijl ze in de Bijlmer of de Schilderswijk te maken hebben met serieuze drugskartels en complexe sociale problematiek, bestaat de "onderwereld" van Winterswijk vooral uit jongeren die hun elektrische fiets hebben opgevoerd naar een levensgevaarlijke dertig kilometer per uur. De meest intimiderende figuur in de wijk is niet een beruchte drugsbaron, maar Meneer Geurkink, die met een priemende vinger wijst als je je lege blikje Energy niet netjes in de prullenbak gooit.
Het contrast is pijnlijk grappig. In echte probleemwijken vliegen de kogelhulzen je soms om de oren; in de B.H. Heldtstraat is het grootste gevaar dat je wordt geraakt door een verdwaalde tennisbal van de kleine Ties, die tegen de muur van de oude arbeiderswoningen staat te trappen. Waar ze in de grote steden spreken over "territoriumdrift" tussen rivaliserende bendes, gaat het hier om de vraag of de heg van Mevrouw Te Winkel niet drie centimeter te ver over het pad van de buren hangt.
De lokale jeugd doet echter hun stinkende best om het imago hoog te houden. Met hun capuchons diep over de ogen en een blik die "don't mess with me" schreeuwt, lopen ze langs de gerenoveerde geveltjes. Ze noemen de wijk gekscherend het "Ghetto", terwijl ze ondertussen door hun moeder worden geroepen omdat de stamppot met een kuiltje jus op tafel staat.
Laten we eerlijk zijn: de enige "allochtonen" waar de gemiddelde bewoner van de B.H. Heldtstraat zich druk om maakt, zijn de toeristen uit het Ruhrgebied die op zaterdag de markt onveilig maken met hun grote campers. De echte "paupers" van weleer zijn allang vervangen door jonge gezinnen die dolblij zijn met een betaalbaar huis op loopafstand van de Hema.
De B.H. Heldtstraat is geen no-go zone; het is een ja-knik zone. Waar de enige vorm van criminaliteit bestaat uit het stiekem niet opruimen van hondenpoep door Ome Henk. Het is grootspraak van mensen die blijkbaar nog nooit verder zijn gekomen dan de grens bij Vreden, want in vergelijking met een echte achterstandswijk is Plan Noord gewoon een openluchtmuseum van gezelligheid.