WINTERSWIJK – Wie de laatste tijd door ons mooie centrum loopt, moet af en toe even knipperen. Nee, u bent niet per ongeluk in een hippe buitenwijk van Kopenhagen beland, al doen de nieuwe gevels anders vermoeden. Onze lokale 'vooruitstrevende’ denkers hebben namelijk toegeslagen. De Wenterswieker trok de wandelschoenen aan en ging op onderzoek uit in de jungle van strakke lijnen en 'duurzaam’ grijs.
Vroeger was het simpel. Een gevel had bakstenen, een raam had een kozijn, en als een gebouw oud was, dan zag je dat. Maar dat is natuurlijk zó 1990. Onze progressieve vrienden vonden dat Winterswijk wel wat 'architecturale spanning' kon gebruiken. Het resultaat? Een verzameling gebouwen die eruitzien alsof ze zijn ontworpen door iemand die te lang in een folder van de IKEA heeft gekeken.
De 'Grijze Golf' (en dan niet de ouderen)
Overal waar eerst karakter zat, verrijzen nu blokken die de gemiddelde schoenendoos jaloers maken. "Het is een dialoog tussen historie en moderniteit," hoorden we een hippe architect laatst zeggen terwijl hij aan zijn havermelk-latte nipte. Wij van De Wenterswieker noemen het liever: een gesprek waarbij de moderniteit constant door de historie heen schreeuwt en vervolgens de rekening laat liggen.
Alles moet tegenwoordig 'transparant', 'open' en vooral heel erg 'strak'. Het liefst in een kleur die varieert tussen 'beton-regen' en 'depressief antraciet'. Gezellig? Nee, maar wel heel erg vooruitstrevend. Als je er maar lang genoeg naar kijkt, krijg je vanzelf zin om een minimalistisch abonnement op een biologische groentemand af te sluiten.
Waar is de ziel gebleven?
De progressieve nieuwbouwdrang lijkt één belangrijk ding te zijn vergeten: een dorp is geen spreadsheet. Je kunt er wel een hip 'shared space' pleintje neerleggen waar niemand weet wie er voorrang heeft, maar dat maakt het nog geen gezellige Markt. Terwijl de beleidsmakers jubelen over 'stedelijke allure', vragen wij ons af: wanneer komt de ziel weer terug achter die glazen puien?
Wij snappen het wel. Verandering is nodig. Maar moet het centrum van Wenters nou echt veranderen in een kille set voor een sciencefictionfilm over een toekomst zonder gezelligheid?
De waakhond concludeert:
De Wenterswieker blijft snuffelen aan deze nieuwe gevels. We hebben geprobeerd ons vast te bijten in de nieuwe muren, maar we gleden weg op het gepolijste beton. Misschien is dat wel de bedoeling: dat niets meer blijft hangen.
Heeft u ook last van 'nieuwbouw-blindheid' als u door het dorp loopt? Of geniet u intens van de architecturale hoogstandjes van onze progressieve buren? Laat het ons weten, wij blaffen (anoniem) met u mee!